Alicja po raz pierwszy wystąpiła publicznie mając sześć lat. Od tamtego czasu można ją zobaczyć i usłyszeć we wszystkich mediach. Jednak jej kariera nie kończy się na występach muzycznych. Debiutowała na scenie krakowskiego teatru Groteska w spektaklu "Pilot i książę" mając dziesięć lat. Przed kamerami telewizyjnymi zadebiutowała w wieku ośmiu lat - została wybrana, wraz z kilkorgiem innych dzieci, spośród członków teatrzyku muzycznego "Akademia Pana Brzechwy" i zagrała w sztuce Teatru Telewizji pt. "Tajemnice szkolnego dzwonka". Kolejnym filmem telewizyjnym była adaptacja utworu Tadeusza Konwickiego "Zwierzoczłekoupiór" w reżyserii Mikołaja Grabowskiego, zagrała w nim główną rolę dziewczęcą. Będąc w ósmej klasie szkoły podstawowej, została wybrana do roli Ani Stogowskiej ("Biruty") w sześcioodcinkowym serialu Telewizji Polskiej, adaptacji powieści Stefana Żeromskiego pt. "Syzyfowe prace". Alicja w czasie kręcenia zdjęć była młodsza od postaci przez siebie odtwarzanej. Miała więc dość trudne zadanie, a dodatkowo rola ta nie była łatwa. 15 maja 1998 roku wzięła udział w castingu do roli Zosi w ekranizacji "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza. Została wybrana przez reżysera Andrzeja Wajdę spośród 1700 dziewcząt z całej Polski. Zaraz po zakończeniu zdjęć do filmu Wajdy, Alicja rozpoczęła zdjęcia do ekranizacji noweli Melchiora Wańkowicza "Szpital w Cichiniczach" pt. "Wrota Europy", w reżyserii Jerzego Wójcika. Była to rola bardzo trudna do zagrania. Postać, w którą wcieliła się Alicja - Zosia Wańkowiczówna - dojrzewa wewnętrznie, dorośleje. Ta metamorfoza nie była  łatwa do zagrania. Jednak Alicji udało się wiernie przedstawić zmiany psychiczne i emocjonalne swojej bohaterki. Jak sama przyznaje była to dotychczas najważniejsza rola.
Od lutego 2002 r. gra w serialu "Na dobre i na złe" rolę Ani, studentki 1. roku medycyny.
Najnowsze jej filmy, to niemieckie produkcje - "Herz im Kopf" (poprzednio "Herz über Kopf") w reżyserii Michaela Gutmanna, "Sommersturm" w reżyserii Marco Kreuzpaintner'a oraz "Das Blut der Templer" w reżyserii Floriana Baxmeyera.

Zobacz także tutaj.